Nasıl bir ruh bağlantısı ikindi saatlerinin
yalıçapkınlarına!
Nasıl bir dinginlik o uzak kıyıların seslerinde!
Guguk kuşu ağaçların şalında,
ve balıkçının akşam yemeğinin o gizemli saati
ve kadının uzayıp giden ağıtını
akordeonuyla çalan deniz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta