umudun solgun yüzüyle
bekleyişler uzayıp gitti
hava eflatuni bir yazgıyla unutmuştu
yeni doğanlara gülücük vermeyi
ben her adımımda biraz daha utanırken
ben her gülüşümde birazdaha ağlarken
sen her gündoğumunda büyürken biraz daha büyürken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




iyi şiir ne diyim güzel valla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta