Küflü kapının kilidinde sandımdı esra(r)
şair buyruğudu bu “zaten yoktular ! ”
bir uçuk kadarcıktı
ufacık ve acısız
zahmetsizce cımbızlanan bir “an”
her yanılgı kadar pürüzsüz
her inanış kadar belli belirsiz
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta