Kandillere muhtaç gecede, cüssemi ayakta tutan annemin mecalsiz elleri
Esin rüzgârlarıyla teselli ederdin, kalbimin tek darbeyle dağılmış zerreciklerini
İstikametim, esaret olsun hislerimi devrana nakışlayan katran karası gözlerine
Gökkuşağının altındayım, konuşur benle bir ümit; anne, senden uzakta ölmeli sessizce
Hayallerimi unuttum, taş avlunun yanındaki yaşlı dut ağacının altında
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta