Ne bahar yağmuru ne gül karası,
Ne bir karı ne de poyraz havası,
Tutmaz yerini saçların karası,
Gel de önünde divanlar kurulsun,
Ver emri, önünde kelleler kopsun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta