Efsun Elleri Annemin Şiiri - Haz An

Öksüz bir çocuğu olan anne şiirlerim.
Sütlü memeleri sızım sızım.
Evvel zaman içinde
bir peygamber doğurdum diye anlatıyor
memesine inen süte.
Keşke masal.

Efsun elleri şiirlerim.
Limon ağacında Yaradan’ı görür annem.
Yakarışım da benim,
isyanım da.
“Bak ne güzel Yaradan” dediğine
taş edecek beni
diye korkarım bazen.

İrma’nın başını okşayıp öptüm bugün.
“Adını sevdiğim koydu miniğim” dedim.
Göz kırptı.
Bana kalsaydı
isimsiz ölürdü mutlak
onun gibi.

Efsun elleri var annemin.
Sabahları nergis toplar bahçeden.
İrma peşinde,
ellerinde çiçeklerle gelir.
“Dut yiyemedi oğlum” diye söylenir.

Acı hep zamansız bana göre.
Toprak dedem artık.
Peygamber, su da olsa yok.
Balık avlamak gibi
yeni bir tutkum var ama
iyi ki müptezel değilim.

Toplayamıyorum,
matematikle ilgisiz.
Neyse…