Zaruri istikamet değildi ki sana geldiğim yollar hepsini bile isteye kalbim kendi seçti
Emindi varacağı yerden sen vardın yaa yolun sonunda uğruna savaşmaya değerdi onun için
Yapma etme gel vazgeç dön bu yoldan dediler ama o kimseyi duymadı söylenenlere güldü geçti
Neleri göze aldı bir bilsen kimlerden caydı duysan aklın şaşardı yalnız seni görebilmek için
Eee o kadarcık kadir kıymet bilirsin artık sende hatrım vardır herhalde kalbin bu kadar kör olamaz
Peşinde avare yüreğim bir gülüşüne deli divaneyken biraz tebessüm etsen kıyamet kopmaz
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta