O gün sabah çok ergen, uzun yola koyuldum
Maksadım gün doğmadan mezilime varmaktı
Bir asa bir de heybem, hal böyleyken soyuldum
Yakayı ele vermem, hayduda yol sormaktı
Elimi ayağımı bağlayıp da dövdüler
Nerede altınların diye beni sövdüler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta