Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
UFKUNUN GENİŞİLİĞİNE ENGİN DÜNYA GÖRÜŞÜNE HAYRAN OLMAMAK MÜMKÜN DEĞİL .
BİR DE ŞİİRDEKİ MUSIKİYE TABİ
TEBRİKLERİMLE
Yedi kat gök yüzünü ruhum ihata eder
Ortada ki yıldızlar ne tükenir ne biter
İçlerinden birinde ne hüzün var ne keder
inceden inceden ne güzel ruha akış böyle
Özellikle bu mısralar çok hoşuma gitti
bana ilham verdi nerdeyse şiir yazasım geldi
Hocam ilhamın hiç sönmesin
sana ilham veren perilerin ve senin yüreğine sağlık
sevgilerimle
Yürek duyarlı olunca uyku girer mi göze?
Bir karanlık , bir ağırlık gelir can evine çöker insanın.
Nefes alamaz olursun , boğulmak gibi tükenmek gibi bir şeydir bu...
Ne de güzel anlatmışsın hocam..
Her zamanki gibi usta kalemden harika bir şiir daha..
Gönül dolusu kutlarken , kalemine yüreğine sağlık diyorum...
selamlar..
Sevinç Atan
Kedersiz günler , huzurlu geceler dileklerimle....
Güzel bir çalışma Mikdat hocam.Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta