Bitmek bilmez bir nezleden kalkıyorum
Bir patolojik vakanın tam ortasında yeminlerim yumruğunu sıkıp uzaklara bakacaklar yine
Yüklenecekler at sırtlarına
Yüklenecekler kıyı köşe
Vargüçleriyle
Kasaba ve köylerden
Kol kola dağlar ve kahrın eşiğinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta