eflatuna üflenmiş leylak yangınlarıyla sızlarsın intiharıma
Leylaklanmış ruhundan kristal okyanuslar üflenir ıssızlığıma
İçimdeki uçurumda vahşileşmiş hayvanlar uğultuyla ağlarken
Feminence çiçeklenip kayalıklı uçurumda ağıtlarla ağrırsın
Hüznün girdabıyla küllerin körüklenir, kıskacında yangının
Ah pervane kalırım kadife kanatlarla çarptıkça yalazına
Nasıl pervaneyim çığlıklarla çarptıkça balmumu kanatlarım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta