günbatımının kızılığıyla uyanır gece
uzakta kalır loş ışıklı kent
yanımda çırılçıplaksın atlas yatakta
sonsuzlaşır gözbebeklerinde alacakaranlık
rüzgârı kuşanır kızıl saçlarını okşuyorum
dudaklarını öpüyorum, kanıyor
ak göğüslerinde gezinir parmaklarım
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta