Mektup alır, efkarlanırım;
Rakı içer, efkarlanırım;
Yola çıkar, efkarlanırım.
Ne olacak bunun sonu, bilmem.
'Kazımın' türküsünü söylerler,
Üsküdar’da;
Efkarlanırım.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




efkarlanmanın bile keyfini çıkarmış. ne güzeldir efkar dağıtacağım deyip oturmak ve efkarlanmak keyiflice.
valla efkarlanmamak eldemi orhan abiyi okur efkarlanırım
BU ŞİİRİ OKUR 'EFKARLANIRIM'
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta