Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ruhumun kadınları bir bir ölüyor
Gökyüzü apansız karanlığa gömülüyor
Sular ağlıyor içimde, rüzgâr ağlıyor
Yüreğimden damla damla kan süzülüyor
tek kelimeyle mükemmel yürekten kutlarım benden tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta