Efkar basar gönlüme
Bir hüzün var içimde
Seni düşünüyorum
Her gün her gece Kahrediyor yokluğun
Ayaz gecelerde
İçiyorum kör kütük
Yakıyor içimi hasretin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sen olmazsan hayallerim umutlarım yıkılır
Sen olmazsan göz yaşlarım dökülür
Gurbet gibi ölüm gibi çöker üstüme
Kahrolurum gülüm dayanamam hasretine
....hasreti ,ayrılığı kalemliyen yüreğe saygıyla!!!!
Kaleminize yüreğinize sağlık Tebrikler.. Saygılar.....
Meğer ölmekmiş sensiz yaşamak
Öyle bir duygu ki insanı umuttan eden... Yüreğinize sağlık... O yıllarda neyse ayrılık bu yıllarda da aynıdır... Selamlar...
maziden kırık dökük ama acılarla buğulanmış mısralardı.
Bir daha böylesi ayrılıklar yaşamnmaması dileğimle.
Selam ve dua
özlemler olmasa bu güzel şiirler olur muydu hiç? :)
kutluyorum efendim..
çok güzel ayrılsanızde beraber kalmısınız demeki yürginin bir parçası onda kalmış kalemine saglık
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta