Zaman çentikler açmış, ten kafesimde,
Çizgiler, inişli çıkışlı yollar bedenimde
Hiç endişe verir ölüm, sessizliğin sesi,
Şimdi ağır basıyor, Azrail’in nefesi.
Güneş yavaş yavaş kayboluyor ufukta,
Dönüyor çarklar, hayat bir nefeslik solukta.
Tek noktada cüceleşir mazide zaman.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta