Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu şiirde doğanın el değmemiş safiyeti......dosta bağlılığın saygınlığı....ama biraz da gönlün bahtsızlığına yönelik bir kaygı sezinleniyor..........kutluyorum güzel şiirinizi tüm yüreğimle ve tam puanımla..........Saniye Sarsılmaz
emeğinize, yüreğinize sağlık...sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta