'Ne bende sabır vardı, ne sende merhamet! ..'
Gevher diye kibir saçtım dilimden,
Bağışla kulunu affet efendim! ..
Şimdiden pişmanım dünkü hâlimden,
Bağışla kulunu affet efendim! ..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiir Dünyasının Mümtaz insanı,merhaba Dost.Bu güzel ve mâna derinliğiyle dolu gönül sızıntıların devamı neden gelmedi ? merak ediyorum.Hasreti en iyi sen anlarsın,bizide sana hasret bırakma.Selam ve saygılarımı iletiyor bu güzel şiirinizi kutluyorum.
Ustaca kaleme alınmış bir şiirde mananın güzelliğini ve yakarışın asaletini gördüm..
Tebrikler dostum
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta