Sevdik seni ey Nebi, sılaya dönüş gibi.
Gönüller sana yandı, lâl oldu ateş gibi.
Kapkaraydı ufuklar Efendim, doğmasaydın.
Kurumuştu topraklar, nur olup yağmasaydın.
Söz susar kutlu adın, hatıra geldiğinde.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta