Alem-i insaniye varlığınla varoldu,
Sensiz kalan kucaklar yokluğunda yoruldu,
O mübarek adınla karanlıklar vuruldu,
Aşk filizin yetişti gönül imdadımıza...
Sende bildik doğruyu,senle yanlıştan döndük,
Sensiz dönemimizde bitimsiz bir hüzündük,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta