Buza tuz ekilmezse ayakları kaydırır
Yerden ot sökülmezse El Malı'nı yaydırır
Araya ya bir fitne ya da kibir girmezse
Kırk yıl hatırlı olan dostu dosttan caydırır
Hayatı seven insan mematta şükür söyler
'Görelim Mevlâ neyler, neylerse güzel eyler.'
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta