Rakıyı sek içer,ab-ı hayat derdin
Kavun,peynir oldu mu tamam dı mezen
Dumanlı dağlara yaslardın sırtını
Gökyüzünü yaren ederdin,gönlüne
Kır at da neydi,aha da alası gök
Mavzerin tık demezdi,tetik ezilince
Baka kaldım efem sen gidince..........
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
