Elimde mavzerim çıktım dağlara,
O bir delikanlı, zorba bir efe.
Gözü kanlı eşkıyadan da beter,
O bir delikanlı, zorba bir efe.
Dağları mesken tutmuş yaylalardır beşiği,
Kimse karşı koyamaz geçemiyor eşiği,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
