Çalsın davullar sazlar, dem tutsun kaba zurna,
Sırma cepken görünsün Efem çıksın oyuna.
Diz vursun yer inlesin, dağlar selama dursun,
Dönsün meydan içinde, şöyle bir bıyık bursun.
Gümüş saplı yatağan, şal kuşakta ışlasın
Mor fesinden püsküller, uçuşmaya başlasın.
Korku düşsün namerdin, o sinsi yüreğine,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta