Şairler sofrası, birden açıldı,
Edipler kahvesi, Kuşadası’nda
Duygular arındı, arşa saçıldı,
Edipler kahvesi, düş adası’nda…
Ağladı gök kubbe coşarcasına,
Sevda tepesine koşarcasına,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Şiiriniz edipler kahvesinin tadı damağında kalan bütün şairlerinin duygularını ifade etmiş
yürekten kutluyorum
)her ne kadar bu güzel etkinliğe son anda aranızda olmaktan mahrum kaldımsa da gönlüm oradaydı)
Saygılar
Nevin Kurlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta