kitle gönül kapısını
çalan olmasın olmasın
yüreğine gizli gizli
dalan olmasın olmasın
bilmem nolr halim nice
Gönül sen ne biçim gönülsün böyle,
ağlamayı bilmen sevmeyi bilmen.
bunca gam çekmesi doğrumu söyle,
sevilmeyi bilmen, sevmeyi bilmen.
yanıp tutuşursun kendi kendine,
ne eyledin felek bir bak halime,
kurumuş dal gibi bıraktın beni.
biçare haldeyim,düştüm eline,
patika yol gibi bıraktın beni.
ne idi ki suçum bu nasıl yazı,
ben istemem milyonlarca parayı,
benim mest'olduğum yanımda olsun.
ben istemem doktor,ilaç,devayı,
benim hast'olduğum yanımda olsun.
o olmadı mıydı bende olamam,
ateşce yakmamalı bu sevda,
bu sevda karca üşütmemeli,
sonsuzca sonsuz,
ve dahi dağ gibi,
ve de karşı dağ gibi,
iki yürek sevdalı.
basar feryadını çığlık çığlığa,
her gün ah-ü figan eder bu gönül.
edimahmet
Yenifoça-1994
çilingir sofrasında
tırışkadan nağmeler
döktürürken bağlamam
ben değildim bendeki
eşkalim aynalarda
gölgem tebelleş olup
ceylan bakışlı yarim,
keklik sekişli yarim,
senden ayrı kalamam,
güller kokuşlu yarim.
fidanlık gezmeleri,
çocuklar her şeyi bilsin diyorum,
alim olsunlar istiyorum.
bilmiyorlar çok şeyi,
çocuklar; çocuk işte.
edimahmet
neydiki bir zaman güneş sandığım,
gördüğüm gözleri değilmiydi ki.
Edim Ahmet
çankırı 2005




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!