01-02-1955 Balıkesir/edremit
Adam uzandı yeşil yosundan yatağa,
Gözleri deniz atlarına ilişti.
Hareketlenmişlerdi.
Dediler adama denizlerimizin anası geliyor.
Adam kalktı ve topladı kendini.
Oturdu öylece.
Denizin anası geldi.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta