Ateşe verdiğin kimin ocağıdır ki?
Ağlayan çocuklar, kadınlar kimin?
Ahı vahlar yükselirken göklere
Gökler düşer mi sanıyorsun yerlere?
Dünya dediğin nedir ki?
Üç kuruşluk bir ömür değil mi?
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




duyarlı yüreğe candan tebrikkkkkk
Ederleri 5 kuruş etmeyenlerin kendilerine biçtikleri değer erişilmez yükseklikte olduğdaan onu sağlamak için yapmayacakları şey yok bunların.
Tebrikler sayın MEHMET ÇOBAN.
Evet üstad asıl mesele yaşatmak iken ve Yüce yaratıcı insanı dünyaya yaşaması için göndermişken insanlar ise kendiside insan olduğu halde kendinden olan kendi gibi insan olan insanları öldürmek için adeta yarışoyor
savaşanlar ve tacirleri
iki çelişki
kutlarım
namık cem
sonra dönüp derler ki,yaratılanı severim yaratandan ötürü..de gel de inan.güzeldi.
Güzel paylaşım tebrikler
Anlamı çok güzel bir çalışma,kaleminize,yüreğinize sağlık hocam,selamlar.
Sorgulama,acı bir iç ses duyuluyor dizelerde Sn:Çoban,kutluyorum naif yüreğinizi ve eserinizi listeme alıyorum.Saygımla...
'Durun' diyenler., aklı olanların pek hoşuna gitmiyor ne hikmetse....
Bunu diyenlere istedikleri kulpu takmakta pek ustalar...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Çoban...
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta