sarayın bahçıvanı koşarak,
padişahın huzuruna çıkar,
soluk soluğa anlatmaya başlar.
o anlattıkça, padişah güler.
hünkarım, devletlü padişahım der,
hani sizin o çok sevdiğiniz,
beyaz gül vardı ya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ideologca,tebrikler çok hoşuma gitti
Zalimlerin tuzağına, aldanıp da düşen varmı,
Mazlumların gözyaşını, acıyıp da silen varmı?
Bu dünyada diri diri, mezarına giren var mı,
Bahçedeki gonca gülü, açılmadan deren varmı?
sosyal olayı ve hayatı en iyi anlatan şiir. elinize sağlık. 10 puan.
TEBRİKLERİMLE VE TAM PUANLA SELAM VE DUA.
Gülsüz bahçede bülbülü, bülbülsüz mekanda gülü,
Çölde açan beyaz gülü, birkez olsun gören varmı?
Ben görmedim doğrusu:)
Gerçekten çok hoş, zarif duygularla yazılmış, anlamlı bir çalışma..Tebrikler efendim tam puanla.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta