Karıncalanan boynumun alaşağı ettiği kaypak hislerden çekip al beni.
Yaka silkelediğim utanmazlığından hayrete düşen yanımı soy.
Ve ağzına oturttuğun dünyana yasla çekimserliğimi.
Gözümü boya, salıver nağmeli fısıltılarını kaldırımlara.
Eyfel’in dibindeki âşıklara beni göster:
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta