Konuş maya kalmadı derman ne tahamül üm
Konuşur ağzı sıçıp batır dönüm dönüm dönüm
Kırıp ta tarumar oldu kalp ile hem de gön lüm
Kaşık ile aş sapı ile çıkar dılar kör oldu gözüm
Yaz lar ım kış , yokuş oldu da hep benim düzüm
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta