Konuş maya kalmadı derman ne tahamül üm
Konuşur ağzı sıçıp batır dönüm dönüm dönüm
Kırıp ta tarumar oldu kalp ile hem de gön lüm
Kaşık ile aş sapı ile çıkar dılar kör oldu gözüm
Yaz lar ım kış , yokuş oldu da hep benim düzüm
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta