Konuş maya kalmadı derman ne tahamül üm
Konuşur ağzı sıçıp batır dönüm dönüm dönüm
Kırıp ta tarumar oldu kalp ile hem de gön lüm
Kaşık ile aş sapı ile çıkar dılar kör oldu gözüm
Yaz lar ım kış , yokuş oldu da hep benim düzüm
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta