Her insan içinde birikenleri dışa vurmak istemiştir, zaman zaman. Söylemek isteyip de söyleyemediklerini bir yerlere karalamak isteğiyle eline kalemi kâğıdı almıştır hayatının bazı dönemlerinde.
Ya ilk gençliğinde bir aşk şiiri olmuştur bu sevgiliye yazılan, ya bir gurbet, ya hasret… Ya da ne bileyim bir ayrılık şiiri…
Kimi zaman da bu yazılanlar şiir değil düz yazı olmuştur ama her ikisinde de niyet aynıdır: Yüreğinde birikenleri dışa vurmak, boşalmak.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Kitap satışının bu kadar düşük olduğu, hele şiir kitaplarının hiç alınmadığı bir ülkede yaşıyoruz. Bunu göz önüne alırsak kimsenin kitap bastırmaması gerek. Yani sırf ticarete dayalı bir mevzuu değil bu. Bu siteler bu gün var yarın yok. Çökmesi veya kendini fesh etmesi mümkün. ama kitap gelecek nesillere kalan bir şeydir. Saygılarımla...
Kitap satışının bu kadar düşük olduğu, hele şiir kitaplarının hiç alınmadığı bir ülkede yaşıyoruz. Bunu göz önüne alırsak kimsenin kitap bastırmaması gerek. Yani sırf ticarete dayalı bir mevzuu değil bu. Bu siteler bu gün var yarın yok. Çökmesi veya kendini fesh etmesi mümkün. ama kitap gelecek nesillere kalan bir şeydir. Saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta