Kalbin edebi sükûttur.
Buyüzden daima en derin ses suskunluğumuz.
Buyüzden daima en derin dokunuş duyuşumuz.
Buyüzden daima sonsuzluğu iç ses soluduğumuz.
Buyüzden daima kendimizi sözsüz bir özle okuduğumuz.
Buyüzden daima kendimize içten dokunduğumuz.
Edebimizden daima kendi edebiyatımız.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



