Yağız atlar kişnerdi,
Meşin kırbaç şaklardı.
Padişahın çevresinde dönen,
Birbirinden mahir uşaklardı.
Doktor çağırdı hastayı,
Bir sefalet tablosu aldı ortayı.
Ve gaiplerden bir ses geldi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta