Senlik benlik devasa aşılmaz surlar gibi
Bir kulaçlık bedende ruhumuzla hiçtik biz
Bir kıvılcım çakıldı, Yedi Uyurlar gibi
Zamanenin kirinden gecemize kaçtık biz
Bir kasım soğuğunda toprağa tohum saçtık
Elde çılgın kadehler söz perdesini açtık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta