Kahvesi eşliğinde deniz kenarına oturmayı ve kitap okumayı sever. yeni kitap yeni hayat demek.
Meltem saklanır yalnızlığında tuzlu maviye
Soğuk soğuk eserek vurur rüzgar tenime
Üşüyen kalbimin farkında değil kimse
Şahitti tüm sessizliğime Çeşme
Belki bir sabah uyanırsın Dalyanda
Ne de yakışırdı dudaklarına o kelime
Her duyduğumda gülümseme beliriverirdi yüzümde
Yıllarca senin için büyüsem de
Yine de çocuk kalacaktım gözünde
Severdin gözlerimin rengini ve derinliğini
Üç yılın mesafesi durdu kalbimin eşiğinde
Uzaklık diye bir kelime düştü dilimden
Titreyen dizlerim, ne yapacağını bilmeden
Adımların yaklaşıyordu bedenime
Gözlerin, anlatıyordu sona eren özlemini
Pencere kenarında durmuş düşünüyordum seni
Bulutların gözyaşlarında unutulmaz dans edişini,
Bana baktığında gülen gözlerinin yeşilini,
Dudaklarından dökülen seni seviyorum kelimesini.
Bir çiçek gibi güzeldin mevsiminde
Lanetlenmiş bir efendi
Seçti hayatımı mahvetmeyi
Hoşuma gideceğini bilmeden
Öğretti günahına ortak olmayı
Biliyordum beni delirteceğini
Telefon kulağımda dinliyordum seni
Yüreğimde oluşan kırıkları hissederken
Kelimelerin çoğaldıkça yanıyordu canım
Ve bundan bir haberdar olmayan sen
Haklı sanıyordun kendini belki de
Sessizlik çökerken tenime
Mühürlemiş gece seni kalbime,
Ateş düşerken içime
Bir günah belirirdi sensizliğimde
Aşkımız sır gibi karıştı zamana
Aramızda beliriveren ilk kelimeydi
Sen söyledikçe gözlerim gülerdi
Ellerimi tutarken söyledin bir Pazartesi
Küçük ellerin aynı koala gibi,
Beni görmek isterdin her saniye
Severken göremedim kendimi kaybettiğimi
Bir adım daha yaklaşsam ruhum yaralanacaktı belki
İçimde büyüyen bir fırtınaydı zannettiğim sevgi
Acı verse de kilidi kırılmış oda gibi
Sayamadım kaç kez sustuğumu
Önüme serdim tüm ıssız geçmişi
Saydım kendimi kaybettiğim tüm saatleri
Boşluğa düşüyordum her cumartesi
Zihnime düşen karanlık gibi
Girmiştim zihnimdeki kilitli o karanlık odaya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!