ECİNNİLER FIRINI
Ecinniler fırınında
Una bulanmış Arif
Farelerin şeyhine
Selam vermedi Zarif.
Elleriyle yoğurdu
O namerd hamuruydu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Binlerce övgüyü hak eden şiirleriniz var her daim maşallahınız var :)
Sürrealizmin doruklarından bektaşi -kalenderi çizgisine doğru gidişiniz ve bir Türk olarak olabileceğiniz en kutsal şey oluşunuzu ne fazla ne eksik ..dikkatle gözlemliyorum ..bu şiir harika
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta