Vurmadan bak kendi yüreğine, ilk yaranı gör, dur!
Açanı hatırla, düşün, işte bendeki yara budur.
Bir onulmaz yarayla yar kıyısına getiren yar,
Daralıp boğulduğun deniz elmacığından kayar.
Hani gündüzünün hayaliydi, gecenin rüyası
Hüznünün tesellisi, yalnızlığının angaryası
Vazgeçilmezin, tek umudum dediğin, geleceğin,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta