ECELİM GİBİSİN
Bir yerde biten hayat öyküm,yeniden başlar seninle...
Kadermi bilmem alın yazısı mı,yoksa aklımın bana oyunu mu.
Senden kaçmak için çabaladıkça,tüm yollarda sen çıkarsın karşıma.
Azrailim misin, ecelim mi bilemedim hep aklımda, hep bendesin.
Ağlarken,yalnızken,bir çocuğa gülümserken,dolaşırken yollarda.
Senin hayalin hep karşımda,bendesin,aklımda ruhumda benliğimdesin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta