Görün dostlar felek beni neyledi
Kanadım kırıldı yaram sarılmaz
Talihsizlik hep üstüme uyladı
Ecel fermanımı yazdı giderim
Giderim dünya malını neylerim
Duman sardı göremedim yolumu
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




'İNSAN BİR YOLCUDUR! YOLCULUK İSE; ERVAH-I ALEM (RUHLAR ALEMİ) DEN, RAHM-I MADER (ANA KARNI) DEN, SEBAVET (ÇOCUKLUK) TEN, GENÇLİKTEN, İHTİYARLIKTAN, DÜNYADAN, KABİRDEN, BERZAHTAN, MAHŞERDEN, MİZANDAN, SIRATTAN EBEDÜ-L ABAD'A GİDEN BİR UZUN SEFER-İ İMTİHANDIR!'
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta