04.02.1996 - Kahramanmaraş/Afşin
Gel! diye haykırıyor toprak;
Bu soğuk, karanlık bağrıma.
Bir demet çiçek yalvararak;
Kaç diyor aydınlık rıhtıma.
Kaç diyor aydınlık rıhtıma;
Güneş karanlığı durdurur.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta