04.02.1996 - Kahramanmaraş/Afşin
Gel! diye haykırıyor toprak;
Bu soğuk, karanlık bağrıma.
Bir demet çiçek yalvararak;
Kaç diyor aydınlık rıhtıma.
Kaç diyor aydınlık rıhtıma;
Güneş karanlığı durdurur.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta