Geçme ey zaman tiktaklar dursun
Ömür semayesi nicedir hazana döndü
Engellenemeyen çöküş boşluğa öykü
Dün dediklerinden kaç gün suyu göçtü
Teslli diye ektiklerim kurudu gitti
Acaba zaman mı harcadı kendimiz mi
Çaresiz engelleneyem ölüme koşu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta