Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
öyle acırki insanın canı bazen
bir an önce gelsin dersin ecel !..
ama duymaz işte seni
vakti geldiğinde o gelir bulur seni
şiiriniz bana çok içten ve sıcak geldi. Duygularınızı cok iyi yansıtmıssınız.
kaleminize sağlık başarılar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta