Ecdadım Ocak Zade Bende Pınarım

Dünya bir han imiş, biz ise konuk,
Yürekler yanık da nefesler sönük,
Gözümüz ezelden o şaha dönük,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Mihman olduk bugün erler katına,
Binmişiz sevdanın doru atına,
Vardık hakikatin yedi katına,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Dergâhın önünde eğdik başımız,
Zakirle yoğruldu ekmek aşımız,
Pîr yolunda dökülsün kanlı yaşımız,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Hünkar’ın sofrası canlara nefes,
Ruhumuz hür bizim, beden bir kafes,
Söndü içimizde o boş heves,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Ocaklar tüterken dumanı sönmez,
İkrar veren yiğit yolundan dönmez,
Gerçek derviş olan sözünden inmez,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Seyyah olup gezdik yedi iklimi,
Aşk ile kuşandık irfan ilmi,
Kimseler bilmedi gizli halimi,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Dolu içtik bugün, ciğer köz oldu,
Kışımız bahara, bahar yaz oldu,
Hakk’ın her kelamı bize haz oldu,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım.

Zöhre yıldızıyla gönlüm uyandı,
Bu Kalemsiz Şair nura boyandı,
Sırrımız sonunda arşa dayandı,
Ecdadım Ocak Zade, ben de pınarım