Toprak bir ev, duvarında üzerlik,
Avcı kafesinde ötmede keklik.
Can çekişen sarı mum ışığında,
Ahzar bir kadın, üzerinde gecelik.
Cesaret mi bu seçemedim, yoksa delilik,
Ağlayamam da serde var erkeklik,
Güneşi göğsünde söndüren gelincik,
Ben, senden vazgeçtim, bir akşam üstü.
Ebuzer gibi yalnızlığı seçtim…
Toz-pembe hayallerden, içli şiirlerden
Çekip elimi ayağımı bu şehirden,
Gidiyorum…
Ben hayata, hayat bana küstü,
Sana zafer, bana yenilgi düştü,
Ben, senden vazgeçtim bir akşam üstü
Zambaklar gibi yalnızlığı seçtim…
Şükrullah Yavuzer
Kayıt Tarihi : 18.6.2020 14:44:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!