Ebu Ubeyde Şiiri - Ruhu Revan

Ebu Ubeyde Allah'ın aslanı,
Söylediği hak idi,
Temeli Allah'ın kelamı.
Şehitlik oldu makamı,
Yakışan buydu elbet oki kudüsün evladı.

Yürek oldu pare pare ,
Ruhum vaveyla vaveyla.
Göçtü fani alemden buna ne çare.
Kiimi ajandı dedi kimi katil.
Allah'ın aslanını cüheylalar ne bile.

İzzet ve şeref timsali,
Gördükmü kendi gençliğimizden onun emsali?
Görmek ne mümkün zillet sarmış ümmeti.

Hasmımsınız dedi bizlere
Duyulmadı sesi,halbuki ulaşmıştı feryadı göklere.

Yetiş ey HAK
Goçer oldu aslanlar,
Biz biliriz Gazze'de bir yiğit göçse bini küllerinden doğar.
Yetiş ey HAK
Kardeşini görmez oldu ümet.
Ebu Ubeyde de göçtü
Haykırılmaz oldu hakikat.

Ubeyde ahrar idi biz esir,
Kafir korkmadı milyar müslümandan,
Bir Ubeyde kafi oldu bizlere korktu ondan kafir.

Dik dur İbrâhim
Senin baban kahramandır
Elbet onun kanını taşıyanda
Onun gibi aslandır.