Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şimdi gözlerimden
çıldırmış bir ırmak köpürüşüyle
yanaklarımın sahrasına akabilirim
ve senin geleceğini biliyor olsam
bir çocuk merakla
kör olmak pahasına
yollarına gözlerimi dikip
bakabilirim
Kutlarım
Tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta