Aklım hâlâ yaşamadıklarımda..
Gözleri bilgenin bir şiir sonunda yere iniyor
Bakışları alçalan sonra doğan bir güneş oluyor
Düşünceleri bölünen tüm adamların dingin gözleri gibi.
Ve bilgenin duyacağı son şarkı düşünceleri.
Duvarlar ve tavanlar ne çok şiir okuyor
Henüz hüzün ve yas bulaşmamış öfke
Toprak ağızlarla alıyor kuşları içine
Çıplak ellerimle öldürmek istiyorum darbelerle
Bu beni yormaz sevgilim
Nefretim öldürmeye kurulu metamfetamin
Kapı kilidinden görünen
Sisli bir odada öğrenilen kutsal öğretiler
Ölüm adın kadar kutsal
Toprağında yangın, gökyüzünde çığlıklar, fırtınalar
Sen André
Endülüs ol
Rabbim merhamet et, bir hıçkırıkla yarım kalmış dualara
İblis'ten korumak için kendimi düşünmekten men ettiğim ilhamlar
Ey örtüsüne bürünmüş Peygamber endişesinin sahibesi
Rabbim bir titreme bir ilham çökertiyor agnostizmi
André, sokaklar geçiyor bizden
Bir tütsü kokusu yer ediniyor ciğerlerimde
Batsın diye beklenir güneş
Kimi zaman sahralara hapsolur
Dolunay bu gece sahrada şavkır
Bir kıt'ada tarar nehrin saçlarını
Dolunay bir çita kırkayaklılardan,
bizi bitiren yedinci günün şafağı
hamaset ve altı gün savaşları
korkuyu büyütmüşüz anlıyoruz düşman monolit
devlet çıkarlarıymış, konulan her kefede galip
aştota mızrak sallayan muhsinim ah bugün susuyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!